< Terug naar projectoverzicht

Bert: Het kavel op bungalowpark de Stille Wille in Oirschot is 800 vierkante meter groot. Toen mijn vrouw Annemarie ziek werd, besloten we er een weekendhuis te bouwen. Een laagdrempelig huis waarin zij, ondanks haar ziekte, goed zou kunnen wonen, dus met een woonkamer, slaapkamer, toilet en doucheruimte op de begane grond. Een warm huis waar we in de weekenden en tijdens feestdagen aangenaam zouden kunnen verblijven. Feitelijk was Annemarie mijn opdrachtgever. Ze gaf mij carte blanche...

Dit huis is een ode aan Annemarie. Aan de totstandkoming ervan ligt een persoonlijk verhaal ten grondslag.

Op het park woont Barry Stavert, een architect met veel creativiteit in zijn ontwerpen. Ik heb hem gevraagd samen met mij het huis te ontwerpen. Hij heeft essentiële punten aan het ontwerp toegevoegd, zoals een vide voor extra licht en extra vloeroppervlakte.

Er mocht slechts 10 x 6 meter worden bebouwd, 5,5 meter hoog. De eerste ontwerpgedachte voor het huis ging dan ook daarnaar uit. Eén zijde van dat blok hebben we voorzien van een ronding. De bovenetage schoof daardoor als het ware naar buiten, zodat er een vide ontstond. Het boshuis werd zo een stoere en robuuste verschijning, met aan één kant die grote ronde boog die lijkt op de rug van een olifant. Binnenin het huis zijn grote gebogen spanten zichtbaar, waarlangs het buitenlicht binnenstroomt.

Doordat we in de ruimte van de berging, op korte afstand van het huis, de slaapkamer en het sanitaire blok hebben gesitueerd, zijn we erin geslaagd alle woonfuncties op de begane grond te realiseren. De berging en het woonhuis hebben we door een overkapte doorgang met elkaar verbonden.

Wie binnenkomt ervaart een open interieur. Dit effect wordt versterkt doordat de eerste verdieping verschoven is ten opzichte van de begane grond. Door de vide heb je contact met de grote overloop op de eerste etage die voor allerlei doeleinden kan worden gebruikt. Her en der zijn in het huis comfortabele hoekjes gecreëerd waar je afgezonderd kunt zitten, lezen of zomaar wat mijmeren.

Op de ruime overloop monden aan de ene zijde twee slaapkamers uit, die onderling worden gescheiden door kledingkasten die tevens als geluidsisolatie fungeren. Aan de andere zijde van de overloop bevindt zich de sanitaire ruimte. Waar vroeger een huisje van 60 vierkante meter stond, hebben we voortaan de beschikking over 150 vierkante meter.

In overleg bepaalden Annemarie en ik de detaillering en materiaalkeuze. Aan de buitenzijde van het huis is lunahout toegepast. Dat hebben we geschilderd met zwarte kookverf. De kinderen hielpen mee, schilderden de overnaads aangebrachte planken. Annemarie wilde in huis een Afrikaanse sfeer. Zachte kleuren op de muren, zonlicht dat overvloedig binnenstroomt en warme aardetinten. De muur in de keuken, betegeld met Marokkaanse tegels die niet zijn gevoegd, wordt aangelicht door een bronzen wandlamp.

We hebben het weekendhuis in 8 maanden tijd gebouwd, geschilderd en ingericht. Het huis is een ode aan Annemarie die uiteindelijk in juli 2007 overleden is. Vanwege de grote ronde boog die lijkt op de rug van een olifant, doopte ze het ‘de helpende olifant’. Annemarie heeft er intens genoten. Voor mij, de kinderen en vrienden die hier komen is het de plek geworden waar Annemarie altijd voelbaar aanwezig is. Ik denk dat het daardoor zo’n bijzonder huis is geworden.